Uncategorized

blog-wat-nu-als-de-ontwikkeling-anders-verloopt

Als de ontwikkeling van jouw kind anders verloopt? 3 tips hoe je hier positief mee kunt omgaan.

De kans dat jouw kind zich op een ander tempo ontwikkelt dan zijn/haar leeftijdsgenootjes is groot. En dat is best ingrijpend voor jouw kind en ook voor jou.

Waar krijg je zoal mee te maken?

  1. Je moet steeds schakelen naar het niveau van je kind. Het ene moment kan je kind zich gedragen passend bij zijn/haar leeftijd en het andere moment gedraagt je kind zich veel jonger. iedere keer moet jij je als moeder aanpassen naar het niveau van je kind. Dat vraagt veel geduld van jou en dat is best vermoeiend.
  2. Je krijgt te maken met je eigen emoties. Gevoelens als jaloezie, omdat je kinderen ziet van familie of vrienden van dezelfde leeftijd en die al veel meer kunnen dan jouw kind. Je hoort vrienden praten over hun kinderen en je kunt er niet over meepraten. Je voelt dan vaak alleen staan in je verdriet.
  3. De mening van je omgeving kan ook best lastig voor je zijn. Jouw kind wordt ouder ingeschat en wordt er meer van hem/haar verwacht. Je kind wordt overvraagd en krijgt vervolgens stress en raakt overprikkeld. Steeds weer die gesprekken aangaan om uit te leggen wat wel en niet haalbaar is voor je kind kan tot de nodige discussies leiden.

Hoe kun je hier op een positieve manier mee omgaan?

Hier volgen mijn tips hoe je hier als moeder op een positieve manier mee kunt blijven omgaan. 

Sta naast je kind

Blijf vooral kijken naar je kind en blijf naast je kind staan. Niet tegenover je kind. Stel niet te hoge verwachtingen van je kind, maar blijf je kind wel uitdagen. Het mag soms best een beetje moeilijker zijn. Al is het alleen maar om uit te proberen of je kind het NU wel kan. Ga hierin niet te ver, want dan overvraag je je kind en raakt je kind gefrustreerd. Om die balans te vinden is niet makkelijk. Leg hierin de lat niet te hoog voor jezelf en voor je kind.

Jij zal je als moeder dus iedere keer weer moeten aanpassen aan het niveau van je kind

En dit aanpassen dat maakt de opvoeding van jouw kind zo zwaar. Dus daarom moet jij als moeder goed voor jezelf blijven zorgen. Dat steeds moeten aanpassen en meebewegen met je kind, kost heel veel van jouw energie.

Blijf in gesprek

Hoeveel feedback je ook krijgt van de omgeving. Jij als moeder kent jou kind het allerbeste. Jouw kind kan thuis heel ander gedrag vertonen, dan op school of bij familie. Hoe lastig deze opmerkingen ook zijn, probeer altijd in gesprek te blijven met elkaar. Zorg dat je hierin ook niet tegenover de ander komt te staan, want dan is men altijd minder snel bereid om aanpassingen te treffen. Blijf in open gesprek en probeer je niet te snel aangevallen te voelen. Hoe moeilijk het ook is om kritiek over het gedrag van je kind te krijgen.

Slik die boosheid in en gooi het er thuis uit. En natuurlijk mag je een kritische noot uiten, maar soms is het beter om eerst thuis even te evalueren wat wel en niet haalbaar is voor je kind voordat je hierin keuzes maakt. Dan zijn er minder emoties en kun je het vaak veel minder persoonlijk nemen, waardoor je haalbare beslissingen kunt maken voor je kind.

Jouw kind is uniek

Besef je ook dat als je kind op dat andere niveau zit, dit zijn/haar autisme, ADHD etc is, dat in de weg zit. Dit is een onderdeel van je kind. Je kind heeft nog zo veel meer kanten. Talenten die jouw kind zo uniek maken. Blijf daar ook vooral naar kijken. Je kind is zo bijzonder.

Jouw kind ontwikkelt zich op zijn/haar eigen tempo. Geef je kind de tijd en de rust om te komen waar je kind wil komen. Als je dit kunt accepteren, zal jou dit ook rust geven.

Luister ook mijn podcast over dit onderwerp.

Heb je mijn e-book al gelezen, “wat nu als jouw kind anders is”, de gevoelens van een moeder. Download deze hier

Een gluten- en caseine vrij dieet? Werkt het?

We zijn 4 weken met het hele gezin op een gluten- en caseinevrij dieet gegaan. Iets dat ik al jaren geleden wilde proberen, maar toen woonden we in Thailand en was dit heel lastig om te doen. Thijs lust namelijk heel weinig.

Een glutenvrij dieet ken je vast wel. Overal waar tarwe in zit (en dat is best veel) mag je niet eten. Caseïne is wat minder bekend, maar dit is de eiwit in melk. Iets anders dus dan lactose vrij, want dit zijn de melksuikers. Het komt erop neer, dat je geen enkel melkproduct mag.

Ik had er inmiddels weer over gelezen en toen besloten we, dat het nu maar eens tijd werd om dit te gaan proberen. Met het hele gezin. Dat zou het voor Thijs een stuk gemakkelijker maken.

Waarom dit dieet?

Waarom een gluten- en caseïne vrij dieet? Het schijnt zo te zijn, dat bij mensen met autisme de darmwand gemakkelijker bepaalde eiwitten doorlaat. In dit geval dus de eiwitten vanuit melk en tarwe. Deze worden afgebroken tot onder andere de stof casomorfine. Een stof dat in het lichaam een uitwerking heeft net als morfine, waardoor er een gedrogeerd effect kan ontstaan.

Het duurt 3 dagen tot 3 weken, voordat het lichaam deze casomorfine kwijt is. Dan kan je veranderingen zien bij je kind. Je kind kan spraakzamer zijn, beter oogcontact maken, minder driftbuien hebben, minder schreeuwen, beter slapen en sociale gedrag laten zien.

De darmen werken nauw samen met de hersenen, dat is algemeen bekend. Dus dit klonk mij vrij logisch in de oren. Ook als is hier wetenschappelijk niets over bewezen. Ik wilde dit dieet toch eens gaan proberen. Baadt het niet dan schaadt het niet. En wat nu als het werkt en we een verandering zien?

De voorbereiding

We hebben Thijs ruim van te voren hierover geïnformeerd, zodat hij rustig aan het idee zou kunnen wennen. Dikke tranen toen we aan hem vertelden wat ons plan zou zijn, maar langzaam begon hij aan het idee te wennen. Ook hebben we hem en z’n zusje een beloning beloofd als ze het 4 weken zouden volhouden. De datum hebben we gepland en op zaterdag zijn we vol goede moed begonnen.

De week voor we zouden starten ben ik me gaan verdiepen in wat we wel en niet zouden mogen eten. Ik ben de supermarkten afgegaan om te zien wat er zoal wordt verkocht aan glutenvrije producten. Dat is best veel. Zo heb ik een goede vervanger gevonden voor de melk en yogurt en dat is kokosyoghurt. Het is echt heerlijk, vrij zoet zonder toegevoegde suikers en het schijnt ook nog eens gezond te zijn. Voor mijn koffie ben ik havermelk gaan gebruiken en dan de barista versie van Oatly (klopt lekker goed op) en ben ik in plaats van melk ook rijstmelk gaan gebruiken. Perfect voor in de pannenkoeken en zelfs lekker om zo te drinken.

Hoe is het verlopen?

We hebben heel veel glutenvrije pannenkoeken gegeten. In plaats van melk deed ik er dus rijstmelk in en met een beetje ahornsirooop (maple sirop) was het een heerlijk ontbijt. Zelf at ik de pannenkoekjes met kokosyoghurt, zelfgemaakte glutenvrije cruesli en blauwe bessen. Echt een superontbijt en ook nog eens gezond. Ik maakte de pannenkoeken de avond van te voren, zodat ik ‘s morgens niet teveel stress zou hebben.

Hieronder vind je mijn zelfbedachte recept. Ik werk niet met hoeveelheden. Begin met de melk en eieren en doe er zoveel bloem doorheen als jij lekker vindt. Hoe dunner het beslag hoe dunner de pannenkoeken. Ik maak het beslag lekker dik, zodat je van die American pancakes kan maken.

Wat we wel echt begonnen te missen was de geraspte kaas, die we in de warme maaltijden gebruiken. Veel van de maaltijden, die Thijs graag lust (en dat zijn er al zo weinig) kon ik niet meer maken. Dat werd toch echt wel een beperking voor ons allemaal. En vegan kaas was geen goede vervanging helaas.

Toch kan ik zeggen, dat Thijs het super gedaan heeft. Hij heeft zich fantastisch aan het dieet gehouden. Als hij ergens anders was, nam hij niets aan waar gluten of caseine in zat en at geduldig zijn eigen eten.

De resultaten

In de laatste week zagen we een verandering bij Thijs. Hij werd socialer, ging meer praten en werd minder snel geïrriteerd. We begonnen echt een verschil te merken. Zou dit dan toch door het dieet komen?

Was het net een rustige week voor hem of toch het dieet? Onze belofte was, dat het dieet 4 weken zou duren. Ermee doorgaan was dus geen optie. We zijn met Thijs hierover gaan praten en hebben hem uitgelegd dat we een verschil zagen bij hem. We zijn dus na de 4 weken gestopt met het dieet.

Wel zijn we blijven praten over het verschil dat we bij hem zagen en de optie om evt. door te gaan met alleen een glutenvrij dieet. Dus dat hij wel kaas kon blijven eten.

Wat nu?

Een week nadat we zijn gestopt met het dieet, begon Thijs zelf een verschil te merken in zijn gedrag. Hij merkte dat hij sneller boos werd en heeft toen aangegeven toch op een glutenvrij dieet te willen gaan.

Zo zijn we per 1 januari gestart met een volledig glutenvrij dieet en na een week merkten we wederom weer een verschil. We zagen dat hij weer wat flexibeler werd. Hij werd echt gemakkelijker in de omgang. We hebben lekker brood gevonden bij een bakker waar je online je brood en zelf eierkoeken en muffins kunt bestellen. Mocht je interesse hebben? Onder dit bericht vind je de link.

Zou ik je dit dieet aanraden? Ik vind het lastig, want er is zo weinig over bekend. Als je hier al over twijfelt, omdat je er al over hebt gelezen? Dan zou ik het zeker eens uitproberen.

Mocht je nog vragen hebben over het dieet? Laat het me dan gerust even weten

Liefs,

Renske

Extra info waar ik alle producten heb gekocht:

  • Ik gebruik heel veel producten van het merk Schar. Dit is ook te koop in de supermarkt. Je kunt ook heel veel kopen op de site van de glutenvrije webshop
  • Vers brood, muffins en eierkoeken kun je kopen bij: Bakker Leo

Hieronder kun je mijn podcast beluisteren. Hierin vertel ik je alles over het verloop van ons dieet.

Naast je kind staan. Hoe doe je dat?

Naast je kind staan. Hoe doe je dat?

Hoe vaak ben jij al uit je slof geschoten tegen je kind als je al 10 minuten staat te wachten om weg te gaan en die schoenen nog steeds niet aan zijn. Of wil je kind juist op dat ene plekje aan tafel zitten, terwijl zijn zusje daar al zit.

Voel je op dat soort momenten de frustratie en boosheid opborrelen? Nou, ik herinner me die momenten maar al te goed.  Ik heb wat momenten gehad, dat ik Thijs wel achter het behang kon plakken. En dan heb ik het niet over 1 rolletje. Aaarrgghhh!!! Ik kon dan zo onzettend balen van zijn gedrag. Dat alles altijd op zijn manier moet. Dat hij zich nooit een beetje kan aanpassen. Gewoon zoals ik het wil. Herkenbaar?

Ik stond tegenover hem

Op deze momenten stond ik tegenover Thijs. Ik vond dat hij zich moest conformeren aan hoe ik het wilde. Ik had op die momenten geen aandacht voor zijn autisme. En hoe meer je tegenover je kind gaat staan. Des te groter de weerstand wordt bij je kind. En hoe bozer jij wordt. Hoe groter de kans op een zwaar overprikkeld kind, met uiteindelijk een driftbui tot gevolg.

Je kan wel van alles willen van je kind, maar jouw kind met autisme zal zich niet zomaar aanpassen aan jou. Dat is de kern van autisme als je het mij vraagt. Jouw kind is niet in staat om aan te kunnen voelen wat er van hem/haar verwacht wordt. Zij beleven de wereld om hen heen op een andere manier. Op een andere manier dan jij. Een manier, die jij eigenlijk helemaal niet snapt (zolang je zelf geen autisme hebt tenminste) Jij zal je kind moeten leren begrijpen, want anders heb je voortdurend strijd.

Wil jij minder strijd in huis. Dan kan het helpen om de regels die jullie thuis hanteren duidelijk te maken voor je kind. Ga eens met je partner zitten en breng in kaart wat jullie belangrijk vinden, dat je kind moet leren of weten. Houd je dan vast aan wat je persoonlijke waarden zijn. Die waarden kunnen voor jou anders zijn dan die van je partner, maar ook van je familie en vrienden of zelfs wat de normen zijn in onze maatschappij. Houd je vooral vast aan wat jullie belangrijk vinden. En laat los hoe anderen dat doen.

Schrijf deze regels op een A-4tje en bespreek deze met je kind en evt. andere kinderen.

Iedere situatie moet duidelijk zijn

Ieder nieuwe regel moet duidelijk en overzichtelijk zijn voor je kind. ALTIJD! Jouw kind moet exact weten wat er van hem/haar verwacht wordt. Dan pas kan jouw kind hiernaar handelen. Dat vraagt heel van jou, want het kost tijd en energie. Maar hoeveel energie kost een boze bui van jouw kind jou??

Jij zal dus naast je kind moeten gaan staan. Letterlijk. Wat gebeurt er met je kind. Wat ervaart hij/zij op dit moment. Wat is er niet duidelijk? Zodra een situatie ineens verandert, raakt het hoofd vol, liggen alle puzzelstukjes los. En moet jouw kind de puzzel in elkaar puzzelen om de situatie duidelijk te krijgen, zoals Colette de Bruin zo helder omschrijft in haar boek Geef me de 5.

Wil jij die puzzel compleet hebben voor je kind? Dan zal je naast je kind moeten gaan staan. Er echt voor je kind zijn en het autisme van je kind omarmen en je kind helpen die puzzelstukjes aan te reiken, zodat de puzzel rustig in elkaar gepuzzeld kan worden.

Hoe doe je dit?

Hoe jij als moeder die puzzelstukjes aanreiken?

  • Door precies te vertellen wat er gaat gebeuren, wat er van je kind verwacht wordt. Ik gebruik hiervoor het Geef me de 5 principe: met wie, wanneer, waar, hoe en wat
  • Gebruik korte zinnen of maak het visueel met plaatjes als woorden soms lastig zijn voor je kind
  • Geef je kind vooral de tijd om te puzzelen. Een puzzel in elkaar krijgen, kost tenslotte tijd

Naast je kind staan betekent dus dat het voor je kind duidelijk is wat er van hem/haar wordt verwacht, met wie, wat moet je kind doen en wat niet en how. Is dat duidelijk? Geef je kind dan de tijd om dit te verwerken.

Jouw kind had al 4 dagen op die stoel gezeten waar zijn zus nu op zit. Dat kan toch niet zomaar veranderen. Hij had net de puzzel in z’n hoofd gemaakt, op deze plek zit ik aan tafel als we gaan eten. Zijn/haar vaste plekje. Als dat ineens verandert, klopt de puzzel niet meer. Het hoofd loopt vol. Dan kan je er dus soms beter voor kiezen om niet weer een nieuwe puzzel te laten puzzelen, want het is een hele klus voor je kind. Zijn zus kan ook vast wel op een andere stoel zitten.

Het autisme zit in de weg

Dat is naast je kind staan. Het is geen onwelwillendheid van je kind. Het is het autisme dat hem/haar zo vaak in de weg zit.

Dus voel je de frustratie bij jezelf opborrelen als je kind voor je gevoel weer eens eigenwijs doet. Ga dan naast je kind staan, pak zijn/haar hand en zeg: “ik ben er voor je. Wat snap je niet? We gaan het samen oplossen” En doe dit voor iedere lastige situatie waar jouw kind tegenaan loopt. Maak het helder voor je kind.

Heb je veel strijd thuis en wil je graag jullie regels in kaart brengen, maar je weet niet hoe? Ik kan je helpen. Voor ieder probleem is namelijk altijd een oplossing. Klik hier voor meer info

Hoe ga je om met de mening van jouw omgeving

Jouw kind is anders, gedraagt zich anders en daar vinden anderen vaak iets van. Jouw omgeving heeft altijd wel een mening, want de beste stuurlui staan tenslotte altijd aan wal. Mensen zijn zich vaak niet bewust welk effect de kracht van hun woorden op de ander heeft. Jij hebt ook vast weleens iets tegen een ander gezegd, wat niet heel tactisch of empatisch was. En weet je, dat is menselijk.

Het maakt je verdrietig, boos en onzeker

Dat neemt niet weg, dat de opmerkingen die je krijgt over het gedrag van je kind. Je enorm kunnen raken, want het is altijd persoonlijk omdat het over jouw kind gaat. Het maakt je verdrietig, boos en onzeker. Je doet zo enorm je best voor je kind. Je gaat hierdoor vaak twijfelen aan jezelf. Doe ik het wel goed?

En als je dan een opmerking krijgt: “ach, je moet gewoon wat consequenter zijn” of “ik zie helemaal niets aan hem”. Voel je je niet serieus genomen. Alsof het autisme van je kind niet echt is en jij weet maar al te goed, dat die diagnose klopt. Als je kind weer compleet overprikkeld 2 uur op een tafel zit te tikken. Of zo’n boze bui heeft, dat je bovenop hem/haar moet liggen om ervoor te zorgen dat hij/zij zichzelf geen pijn doet. Dat ziet die ander niet. Ze hebben geen idee…

Begrip voor jouw situatie

Je wil graag wat meer begrip voor de situatie waarin jij je bevindt als moeder. Je wil dat de ander begrijpt wat het autisme voor jouw kind en voor jouw gezin betekent en vooral wat dit met jou doet. Je vindt de opvoeding zwaar, voelt je vaak eenzaam en bent op momenten echt verdrietig, want hoe ziet de toekomst van je kind eruit.

Zelfvertrouwen komt vanuit jezelf

Je hebt het begrip van jouw omgeving niet nodig om je goed te voelen over jezelf. Dat gevoel van zelfvertrouwen zal uit jezelf moeten komen.

En dat wil niet zeggen, dat een opmerking van een ander je nooit meer kan raken en dat je niet even een steek in je buik voelt. Dat zal blijven, maar hoe ga je er vervolgens mee om.

Hoe graag je ook complimenten van je omgeving zou willen krijgen. Je hebt dit niet nodig. Hier ga jij niet meer zelfvertrouwen van krijgen en je beter van voelen. De mening van jouw omgeving zal namelijk altijd blijven. Iedereen zal iets van vinden van het gedrag van jouw kind. Het gaat erom, dat jij hierboven gaat leren staan en je die ene opmerking niet jouw hele dag laat bepalen. Dit klinkt gemakkelijker gezegd dan gedaan. En toch kan het, want het is mij ook gelukt.

Dit is hoe je dit kunt doen:

  • Besef dat wat een ander zegt bij de ander ligt. Het heeft te maken met zijn/haar eigen normen en waarden, die wellicht heel anders zijn dan die van jou. Laat het dan ook bij die ander. Het zegt helemaal niets over hoe jij bent als moeder. Trek het je niet persoonlijk aan. Zeg dit ook tegen jezelf. Maak hier je mantra van: ” ik trek het me niet persoonlijk aan”.
  • Zo’n opmerking heeft vaak te maken met onwetendheid van de ander. Een andere ouder, die een kind met autisme zou hebben, zou deze opmerking waarschijnlijk nooit maken, want die persoon weet exact hoe jij je voelt. Informeer daarom de ander vooral. Leg eens uit wat autisme is. Als je geen kind met autisme opvoedt, heb je namelijk echt geen idee. Je kunt het de ander niet kwalijk nemen.
  • Stel vragen? Vraag aan de ander wat hij/zij precies bedoelt met die opmerking. Vraag door en dan zal je er wellicht achter komen, dat die persoon het helemaal niet zo bedoelde. Daarnaast wordt die persoon geconfronteerd met dat wat hij/zij nu eigenlijk gezegd heeft. Ze moeten er nu echt over na gaan denken. Veel opmerkingen worden gemaakt zonder dat er wordt nagedacht over het effect ervan.
  • Stel jezelf kwetsbaar op. Laat zien wat je voelt. Geef aan dat die opmerking je verdrietig maakt. Ik garandeer je dat hier een mooi gesprek uit volgt. Zie kwetsbaar opstellen niet als een zwakte, maar als een teken van moed

Wat je ook besluit te doen in een gesprek met de ander. Onthoud dat jij hoe dan ook een goede moeder bent. Jij kent jouw kind het beste en weet als geen ander wat jouw kind nodig heeft. Je doet altijd je best en meer dan je best kan je niet doen.

Blijf leren

Krijg je advies van een ander. Neem dat ter harte. Haal hieruit wat bij jou en je gezin past. Leer wat jij wil leren, maar neem niet alles klakkeloos van een ander aan, omdat je misschien tegen die persoon opkijkt. Twijfel nooit aan je eigen moederschap-skills, want je bent al zover gekomen met je kind. Je hebt een hele zware taak als moeder van een kind met autisme. Daar hebben anderen echt geen idee van hoe heftig dit op momenten is. En wees blij voor de ander, dat diegene zich niet in zo’n situatie bevindt. Dat jij jouw unieke kind mag opvoeden is een voorrecht, een geweldig leerproces. Je leert dingen waarderen, waar de meeste andere gezinnen nooit mee bezig zijn. En natuurlijk heb je enorme diepe dalen, maar daar tegenover staan pieken, die gigantisch hoog zijn.

Ik weet als geen ander hoe verloren je je kunt voelen als moeder. Ik heb jaren nodig gehad om te komen waar ik nu ben. En dat is iets wat ik jou ook zo enorm gun. Raakt de mening van je omgeving jou en voel je je vaak verdrietig en onzeker. Neem dan contact met me op. Iedere maand selecteer ik enkele moeders voor een gratis peptalk. Ik luister naar je verhaal en geef je tips hoe je beter in je vel kunt komen te zitten. Helemaal gratis.

Heb jij behoefte aan zo’n peptalk? Stuur me dan een berichtje